كره و تكواندو

 

 هنرهاي رزمي در شبه جزيرة كره داراي قدمت دو هزار ساله مي باشد . اين هنر ها اكثراً تحت تأثير روش هاي شمالي چين بوده و مشخصة عمدة آنها , لگد هاي بلند و حالات پاباز مي باشد . تكواندو , تانگ سودو , هوارانگ دو , هاپكيدو و كوك سول وان معروف ترين سبكهاي كره اي مي باشند كه برخي از آنها از هنرهاي ژاپني نيز تأثير پذيرفته اند . در تقسيم بندي كلّي , هنرهاي سنتي كره اي را به دو شاخة عمده تقسيم مي كنند :

1) سا دو موسول Sa Do Musool : بمعناي « هنرهاي رزمي قبيله اي » است . قبايل مختلف در عصر باستان روش هاي متفاوتي براي دفاع در مقابل دشمنان و حيوانات وحشي داشتند كه مي توان به پرتاب سنگ و پاشيدن شن و به دنبال آن استفاده از انواع شمشير , چاقو , طناب , بادبزن و تكنيكهاي تقليدي از حركات حيوانات اشاره كرد . اين هنر ها بدون شكّ اولين روش هاي دفاع از خود و ريشة انواع هنرهاي رزمي امروزي مي باشند .

2) كونگ جونگ موسول Koong Joeng Musool : بمعناي « هنرهاي رزمي امپراطوري » است و اكثر اين هنر ها شامل رزم تن به تن با شمشير و خنجر و نيز با دست خالي بوده و داراي دو ريشة اصلي مي باشند : يكي از هنركيونگ دانگ از حكومت كوگوريو و ديگري از هنر هوارانگ دو از حكومت سيلا . كيونگ دانگ كه سيستم اصليِ آموزشيِ جوانان طبقات متوسط و پايين ترِ جامعة دوران حكومت كوگوريو بود , در طي قرن دوم ميلادي بوجود آمده و حاوي نكات اخلاقي نيز بوده است . هوارنگ دو نيز سيستم آموزشي جوانان طبقة مرفه حكومت سيلا در قرن 6 ميلادي بوده است . حكومت سيلا كوچكترين پادشاهي در بين سه پادشاهي سيلا , كوگوريو و پك چه بود و هوارانگ دو امروزه نيز تمرين مي شود .

تكواندو Taekwondo  بمعناي « روش ضربه زدن با پا و مشت » و معروف ترين سبك رزمي كشور كره است كه در بازي هاي المپيك نيز پذيرفته شده و در آن 90% حركات را ضربات ديناميكي پا تشكيل مي دهد . در سال 1955 م تقريباً اكثر اساتيد مدارس 9 گانة كوان Kwan ( كوون Kwon ) طي نشستي اعلام كردند كه اين سيستم هاي 9 گانه را تحت نام يك سيستم واحد بنام تكواندو , با هم تركيب مي كنند . رياست اين نشست را ژنرال چوي هونگ هي Choi Hong Hi ( 2002 – 1918 م ) بر عهده داشت كه امروزه نيز بعنوان « پدر تكواندو » شناخته مي شود . مدارس 9 گانة كوان كه امروزه نيز بعضاً بطور مجزّا و زير نظر « انجمن تكواندو كره » فعاليت مي كنند , عبارتند از : « مودو كوان , جي دو كوان , يون مو كوان , چونگ دو كوان , چانگ مو كوان , اودو كوان , هان مو كوان , كانگ موكوان و سونگ مو كوان » . البته تعدادي از اساتيد كره اي با ادغام اين مدارس مخالف بودند . از جمله استاد هوانگ كي مبتكر سبك مودو كوان كه هنر خود را بجاي تركيب با 8 سبك ديگر , با سبك سنتي تانگ سودو ( سوباك ) تركيب نموده و سبك جديدي بنام سوباك دو را بوجود آورد . اما اين دو سبك بعدها دوباره از هم جدا شدند !

روشي كه ژنرال چوي هونگ هي ابداع كرده بود , بنام هيانگ ( چانگ هون يو ) معروف است . وي كه « فدراسيون بين المللي تكواندو » ( I.T.F ) را در سال 1966 م پايه ريزي كرده بود , بعدها به اتّهام ارتباط با نظام كمونيستي كرة شمالي , به كشور كانادا تبعيد شد . دولت كره نيز بلافاصله درسال 1973 م يك سازمان رقيب بنام « فدراسيون جهاني تكواندو » ( W.T.F ) بنا كرد كه گسترده تر از I.T.F بوده و روش پومسه را حمايت مي كند . اين روش توسط دكتر اون يونگ كيم معرفي شده و تفاوت آن با روش هيانگ در اين است كه ضربات روش هيانگ كاربردي تر بوده و فرم هاي ايستادن در آن بلندتر از روش پومسه مي باشند . همچنين در مبارزات روش هيانگ از ضربات دست به نسبت بيشتري استفاده مي شود . تكواندو ي پذيرفته شده در المپيك , روش پومسه مي باشد كه مربوط به فدراسيون W.T.F مي باشد . مسابقات اين فدراسيون تنها شامل مبارزه مي باشد اما مسابقات فدراسيون I.T.F شامل مبارزه , فرم , شكستن اجسام سخت و آمادگي جسماني است .

روش پومسه جمعاً داراي 8 فرم معروف به تگوك , 8 فرم بنام پالگه و 9 فرم پيشرفته بنام هاي كوريو , كومگانگ , ته بك , پيونگ وان , سيپ جين , جيته , چون كوان , هانسو و ايليو بوده و اساس آزمون هاي فدراسيون W.T.F بر روي فرم هاي تگوك مي باشد . اما فدراسيون I.T.F اساس آزمون هاي خود را بر روي فرم هاي هيانگ بنا نهاده است . آموزش فرم هاي زيباي پالگه متأسفانه در حال فراموشي است !

تكواندو علاوه بر روش هاي هيانگ و پومسه , روش هاي جديدتري نيز دارد كه تفاوت اندكي با اين دو روش دارند . از جمله روش هاي چاندو كوان و مندو كوان كه تنها در تمرينات , اختلافات جزئي با سبك اصلي دارند .